Blog

Yanlış anlaşılmasın, masallardaki dev ejderhalardan bahsetmiyorum. Kalamış’ın mavi sularında zarif kuğular misali dolaşan ve Türkçedeki karşılığı ejderha olan denizin güzelleri “dragon” sınıfı yelkenli yarış teknelerinden söz etmek istiyorum. 1929 yılında Danimarkalı Johann Anker tarafından planları çizilen bu sınıf, uzun yıllar dünya yelkenciliğinin gözdesi olmuş, kralların ve asillerin adıyla beraber anılmış, olimpiyat oyunlarında boy göstermiş, bugün…

Moda Deniz Kulübünün kaba yolelerinde temel yelkencilik prensiplerini zamanla kavrayan mahallemizin dört heveskarı, giderek ağır gelmeye başlayan tekne kiralama bedelleri ve her sefer modaya kadar giderek Ahmet Reisten ertesi gün için boş tekne varmı sorgulaması ağır gelmeye başlamıştı. Kalamış Köhnedeki uzun sureli çay sohbetleri esnasında ana konu hep acaba nasıl bir tekne sahibi olabilmek üzerineydi….

Kalamış anılarının bugün artık tozlu hale gelmiş sayfaları arasında yer alması gereken karakterlerden birisidir kahramanımız Aleko. Tam Kalamış iskelesinin karşısında yer alan ve Todori gazinosuna bitişik konumda şapel (*) tarzında bir küçük hristiyan kilisesi mevcuttur. Küçük beyaz badanalı ana bina yapısı yanında yine mütevazi ölçülerde bir çan kulesi içinde bronz çanıyla yer alır. Dönemde Kalamış-Fener…

Hikayemizin kahramanları dört adet genç, henüz lise son sınıf çağındalar, iki tanesi Hukuk eğitimini, biri Teknik eğitimi, sonuncusu da Kimya eğitimini seçecek çok yakında. Birbirlerini de kız arkadaşlar vesaire vasıtası ile tanımışlar, ancak dördününde yürekleri kıpır kıpır, gönüllerine düşmüş deniz ve yelken sevdası, aralarından biri biraz bulaşmış yelken işlerine az da olsa biraz bilgisi var,…

Fener-Kalamış caddesi üzerinde, Fenerbahçe doğrultusunda son viraj dönülüpte düzlüğe çıkıldığında yolun sol tarafında kalan bahçeli ev sayısının dokuz olduğu dönemde, daha doğru bir deyimle herkesin herkesi tanıdığı ve selamlaştığı devirde, bu evlerden bir tanesi daha heybetli beyaz mermerden alt yapısı ve üzerinde yer alan kuleli ahşap üst yapısıyla haşmetli bir biçimde adeta ben buradayım diye…

60’lı yılların baş tarafı, Kalamışın en güzel yılları, Tevfik Paşa sokağı, yolun her iki tarafında bahçe içinde ikişer katlı evler, sokakta hepsini toplasan  bina sayısı çift taraflı onbeş yirmiyi geçmez. Ortam tam da üstat Münir Nureddin’in o güzel şarkısında bahsettiği gibi tam da “bir tatlı huzur almaya gelinecek yer” özelliğinde. Hikayemizin kahramanı emekli jandarma miralayı Hakkı…

Kalamış’ta gençlerin hoşça vakit geçirebilmek için yarattıkları eğlencelerin büyük bir kısmı denizle, suyla alakalı olurdu, herhalde sahil çocuğu olmanın özelliklerinden gelmekteydi bu.Olay hafta sonunda bir cumartesi günü akşamında yaşandı, muhitin dört genci, bermutat Köhne’nin eskimiş, çarpılmış tahta sandalyelerinde otururlarken, geçen birisinden mevsimsel olarak pavuryaların* şu aralar pek bol olduğu haberini aldılar, tabii sonucunda, plan yapılmaya…